Trots op mijn zoon. Of moet ik zeggen postuum trots?

Robbin was nog jong, het was nog vóór het ‘alle jongeren hebben een mobieltje-tijdperk’.Hij had wel een computer op zijn kamer. Dat was handig op de middelbare school. Voor huiswerk.
Robbin had nooit zoveel tijd nodig voor zijn huiswerk. Hij was slim. En handig.Handig met het werken op de computer. Hij maakte voor mij een prachtige website. en was er trots op. Hij had helemaal zelf uitgepuzzeld hoe dat moest, zo’n website maken.
Ik was er ook trots op, het zag er zo mooi uit. En ik was heel trots op mijn knappe zoon. (en ik ben dat nog steeds) In januari 2008 ging mijn nieuwe website  online.

Ik leerde van Robbin hoe ik zelf dingen kon wijzigen op mijn site. Hij was enorm geduldig. Stapsgewijs, deed hij het voor, en hij liet het me vooral ook zelf doen. Goed bedacht, een goede leermeester. Dat was hard nodig. Want ach, ik en computers!
Inmiddels heb ik heel wat berichten en afbeeldingen geplaatst van nieuwe schilderijen, cursusaanbod, en over tekentherapie.
Het programma waarin ik werkte (en nog steeds werk) is niet heel gebruiksvriendelijk. Sinds 2008 is er natuurlijk technisch nogal wat veranderd. En ook inhoudelijk is Kleurenderwijs veranderd. Ik geef geen tekentherapie meer, maar er is ‘Rouwbegeleiding’ bij gekomen. En daarom is mijn website nu stap voor stap, pagina voor pagina aan het veranderen. Ik kan dat niet zelf. Ik heb een lieve vriendin die dat voor mij doet. Zo fijn! Betty heeft overzicht, inzicht en heel goede ideeën.

Kijk, dit wordt de nieuwe site. Met een andere banner.

Het ‘omdat je iets wilt betekenen’ (tekentherapie) maakt plaats voor ‘kleurrijk leven- ruimte voor rouw’ . Dat zijn voor mij de twee sporen geworden waartussen ik mij beweeg. De vernieuwing komt geleidelijk aan, ik kan niet meer tegen ‘deadlines’, alleen het woord al…

Dit is een pagina van mijn nieuwe website, waar veel over mijn boek te vinden is. Je kunt hier ook mijn blogs vinden.

Ik ben trots op mijn zoon. Of moet ik zeggen ‘postuum trots’ ? Dankjewel lieve Robbin.

Boekenlegger op de permalink.

2 Comments

  1. Wat heb je dat prachtig beschreven Wilma.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *