Labyrint als levensweg.

Hoe loopt jouw weg? Durf je te vertrouwen op de weg die je gaat?

Labyrinten gaan over overgave en vertrouwen. Hoe je het ook wendt of keert, dit is JOUW ene levensweg.

Ken je dat? Je moet iets kiezen en je weet niet wat het beste is. Je twijfelt. Vaak is het niet zo erg, maar soms moet je een belangrijke keuze maken. En wat is wijsheid?
En als je dan eindelijk hebt gekozen, twijfel je daarna nog of het wel de juiste beslissing was…twijfelen..

Ik ben een twijfelaar. Dat is lastig. Voor mezelf en voor anderen. Gelukkig leer ik door mijn ervaringen, en inmiddels weet ik: ik heb nooit een verkeerde beslissing genomen. Want alle keuzes hebben ergens toe geleid. Misschien liep ik soms onhandig ver weg om ergens te komen, maar uiteindelijk kwam ik waar ik wilde.

Het is de weg van het labyrint. Via omwegen naar links of naar rechts, volg je toch je doel naar het midden. Labyrinten tekenen is daarom ook bijzonder, omdat je letterlijk voor je ziet hoe die weg loopt. Dat kan op de klassieke manier hierboven, of in allerlei fantasie-labyrinten. Maak er een tekenfeestje van: de weg naar je doel.

steentjeslabyrint

de weg van het hart

 

‘Ik stond verbaasd over mijn fantasierijke krabbels’

Hoe ‘verrassend tekenen’ blij maakte en een kleurrijk kunstwerk opleverde.
Attie schreef me wat de workshop voor haar betekende.

de eerste opzet

Attie:
‘Hundertwasser….ik had niet verwacht dat deze kunstenaar mij zoveel plezier zou brengen in het tekenen.
Maar zoals het eigenlijk meestal gaat.. je moet het eerst een keer ervaren om te kunnen zeggen of je iets leuk vindt en uit te kunnen leggen wat het met je heeft gedaan.
Het was een ontdekking dat de ongedwongen stijl zo goed bij me past, iets wat ik nog niet eerder zo diep gevoeld heb.
Mijn verborgen kinderlijke spontaniteit werd aangeboord en ik stond verbaasd over mijn fantasierijke krabbels.
Af en toe een glimp op zijn schilderwerken, gaf weer aanleiding en inspiratie de tekening nog mooier te maken.
Hundertwasser…een aanrader voor ontspannen uurtjes tekenen en kleuren.. je begint eraan met het gevoel: hoe krijg ik iets hiervan op papier?? en eindigt met ..zie boven!!’

Bruin: mooi of lelijk? Heb jij een lievelingskleur?

Bruin: mooi of lelijk?

Nee, echt niet, geen bruin in mijn kleurenpalet. Ik vind het niet mooi om te zien en het staat me niet in kleding. Bruin is modderig en vies. Niks voor mij.

Ik schilder ook niet graag met bruin. En dan loop ik in de herfst lekker buiten en geniet van…bruin!

De kastanje ligt glimmend in de zon en ik maak een foto. Zo mooi. Hoe kon ik bruin niet mooi vinden?
De paddenstoelen staan lieflijk bij elkaar met hun bruine hoedjes. Prachtig!

 

En in het blad op de grond zie ik heel veel geel en bruin.

Het bruin in de natuur doet me goed. Het geeft me grond onder mijn voeten en het trekt me even vanuit het creatief denken naar het doen.

Als je niet van bruin houdt, bedenk dan dat er heel veel rood zit in bruin. Rood en oranje. En geel. Dat helpt mij, want ik houd van rood, oranje en geel.

Heb jij een lievelingskleur?Is er een kleur waar je een hekel aan hebt?  Wat zegt dat jou?

Kleurtekort is voor mij als vitamine tekort. Iedere kleur heeft weer een andere werking. Als ik bepaalde kleuren niet in mijn huis heb, zoek ik die kleur ergens anders. Zoals de herfstkleuren nu buiten voor het oprapen liggen.

Ik wens je een kleurrijke herfst, met alle kleuren die jij nodig hebt!